Η αληθινή Ιστορία του Μουσακά

Γκρίκ Μουζάκα ;;; Νο ου !

Εχθές , στη σχολή μαγειρικής που διδάσκω , μέσα από πολλές ώρες συζήτησης , έπεσε στο τραπέζι το θέμα της καταγωγής και της ιστορίας του Μουσακά , που τόσο πολύ αγαπάμε εμείς και οι λατρεμένοι μας τουρίστες ...

Έτσι ανοίξαμε τα τεφτέρια μας , τις βιβλιοθήκες μας , ενώσαμε τις γνώσεις μας με τους καλούς μου συναδέλφους και καταλήξαμε στα εξής .

Ο Μουσακάς σαν ονομασία παρασκευής πρώτο ξεκίνησε στη Ρουμανία , σαν ένα φαγητό ταψιού με διάφορα ανάμικτα λαχανικά ( τύπου μπριάμι φανταστείτε )...

Στη συνέχεια , πρόσθεσαν απο πάνω φέτες τομάτα και πήρε το όνομα Μουσακάς " οριεντάλ " ( που ισχύει ακόμα και στη σημερινή εκδοχή του Μουσακά , αν προσθέσουμε μια στρώση τομάτας )

Τότε οι Ρουμάνοι μάγειρες αποφάσισαν να πάνε ένα βήμα παραπέρα τη συνταγή και πρόσθεσαν σε αυτό το φαγητό απο λαχανικά φούρνου , μια στρώση απο μαγειρευτό ψιλοκομμένο κοκκινιστό κρέας .

Γύρω στο  1722 ήταν που  οι Γάλλοι σέφ άρχισαν να μαζεύουν συνταγές απο διάφορες χώρες, να τις μετατρέπουν και να τις καταγράφουν επίσημα .  Έτσι έπιασαν τον Ρουμάνικο Μουσακά , τακτοποίησαν όλα τα υλικά στην σειρά σε στρώσεις και απο πάνω έβαλαν την λατρεμένη τους μπεσαμέλ ,που σε άλλο πόστ θα σας πω την δική της ιστορία .

Απο εκεί ο Μουσακάς έφυγε και την συνταγή του ενστερνίστηκαν οι Χώρες της απο Ανατολής και περισσότερο η Τουρκία .  Κάπου έκει στην τουρκοκρατία , που οι σχέσεις των δυο λαών ήταν αναγκαστικά στενότατες , ο Μουσακάς έγινε Ελληνική παραδοσιακή συνταγή !

Μετά απο όσα διαβάσατε , μήπως όχι ;;;

Τι τρώει μια μαϊμού ΜΑΚΑΚΑΣ ;;;

Παιδιάααα ελάτε ! ΦΑΐ !

Καλαμπόκι 

Μπανάνα φυσικά

φιστικιά 

πράσινο μήλο

μητρικό γάλα 

.... να πιω και λίγο νεράκι γιατί μπούκωσα !!!

Αυτές οι φωτογραφίες μπορεί να μην έχουν σχέση με συνταγές ή φαγητό για εμάς , αλλά μου θυμίζουν κάθε φορά που τις ξανακοιτάω, την μεγάλη του αξία για κάθε ζωντανό οργανισμό στη γη.  Καλή εβδομάδα !

Ο Άγιος των μαγείρων .Ο Άγιος Ευφρόσυνος.

Ο Άγιος Ευφρόσυνος γεννήθηκε από αγροίκους γονείς και μεγάλωσε χωρίς καμιά μόρφωση, χωρίς καμιά εκπαίδευση. Όταν ενηλικιώθηκε, θέλησε να γίνει μοναχός. Πήγε λοιπόν σ΄ένα μοναστήρι κι υποτάχθηκε. Επειδή δε γνώριζε τίποτα να κάνει , έκανε τις πιο ευτελείς δουλειές της μονής. Μάλιστα έγινε μάγειρας. Έτσι πάντα ήταν λερωμένος από τις στάχτες και τα λάδια του μαγειρέματος, καπνισμένος από τη φωτιά και όλος ασουλούπωτος. 'Ολοι οι άλλοι μοναχοί τον υποτιμούσαν, μάλιστα μερικοί τον κτυπούσαν κιόλας. Αυτός τίποτα δεν έβαλλε υπόψιν του, έκανε πως δεν καταλάβαινε και δεχόταν τα πειράγματα και την άσχημη συμπεριφορά των άλλων με ήσυχο λογισμό, χωρίς ταραχή, μη δίνοντας καθόλου σημασία σ΄αυτά. Ήταν η σκέψη του και η καρδιά του όλη απασχολημένη με το Θεό και τους Αγίους κι ήταν δοσμένος κι ενθουσιασμένος μ΄αυτή την εσωτερική σχέση. Η κακομεταχείρηση των άλλων δεν τον εμπόδιζε καθόλου στην εσωτερική εργασία. Γι' αυτό και τους συγχωρούσε.

Σ΄εκείνο το κοινόβιο ήταν κι ένας ευλαβής παπάς, που στην προσευχή του ζητούσε απ΄το Θεό να του δείξει τ΄αγαθά που ετοίμασε γι' αυτούς, που τον αγαπούν. Μια νύκτα λοιπόν, αφού τον πήρε ο ύπνος, βρέθηκε σ΄έναν όμορφο τόπο. Ήταν ένα ολόδροσο περιβόλι. Έμεινε να θαυμάζει τα ποικίλα δέντρα, τα εύοσμα λουλούδια και τα τρεχάμενα νερά. Κι ενώ σκεφτόταν τίνος άραγε να είναι αυτό το ωραίο περιβόλι, βλέπει έκπληκτος το μάγειρα της μονής, τον Ευφρόσυνο, να χαίρεται την υπερκόσμια ομορφιά. Τον πλησιάζει και ζητά να μάθει :
- Έυφρόσυνε, πως βρέθηκες εδώ και τίνος είναι αυτός ο κήπος ;
- Αυτός ο κήπος, ανάντησε ο μάγειρας, είναι γι΄αυτούς, που αγαπούν το Θεό.
- Και συ τι κάνεις εδώ μέσα, ξαναρωτά ο ιερέας.
- Με τη χάρη του Θεού εδώ μένω, πάτερ μου, πάντοτε και φύλακας είμαι του κήπου, απάντησε ο Ευφρόσυνος.
- Τότε δώσε μου κάτι απ΄όλα αυτά τα αγαθά.
- Πάρε ότι θέλεις.
- Θα ήθελα αυτά τα μήλα, και του 'δειξε ένα κλαδί με τρία μεγάλα μήλα. Ο Ευφρόσυνος τα έκοψε και του τα 'δωσε.
Εκείνη την ώρα ακούστηκε το σήμαντρο να κτυπά για την ακολουθία του όρθρου. Πετάχτηκε πάνω ο παπάς κι ενώ σκεφτόταν το παράξενο όνειρο, παρατηρά! Στον κόρφο του ήταν εκείνα τα τρία μήλα κι ευώδιαζαν όλο το κελλί.
Σηκώθηκε, ευχαρίστησε το Θεό κι έτρεξε στην εκκλησία. Βρήκε το μάγειρα στο στασίδι του, τον πήρε παράμερα και του λέγει :
- Στ΄όνομα του Ιησού Χριστού, που ήσουν εψές όλη τη νύχτα ;
- Εκεί ήμουν, πατερ, εκεί που με βρήκες.
- Και τι μου έδωσες ;
- Αυτό που ζήτησες, ένα κλαδί με τρία μήλα.
Τότε ο παπάς του 'βαλε μετάνοια, τον ασπάστηκε και πήγε στη θέση του. Μετά την απόλυση της κολουθίας πήγε κι έφερε τα μήλα, κάλεσε όλους τους μοναχούς και τους διηγήθηκε την εμπειρία του. Θαύμασαν και δόξασαν το Θεό. Όσοι ήταν άρρωστοι, έφαγαν από κείνα τα μήλα και θεραπεύτηκαν.
Ο Ευφρόσυνος όμως θέλοντας ν΄αποφύγει τη δόξα των ανθρώπων διέφυγε από παραπλήσια πόρτα την ώρα που όλοι πρόσεχαν τη διήγηση. Απομακρύνθηκε από το μοναστήρι και δε φάνηκε ποτέ πια. Τον θυμόμαστε στην Εκκλησία κάθε χρόνο στις 11 Σεπτεμβρίου.

Από το βιβλίο του Χαράλαμπου Επαμεινώνδα ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

πηγή : BLOG NOCTOC

click εδώ για να ακούσετε το απολυτίκιο του Αγίου 

Σαπούνι λουλουδένιο...

μπορεί να μην τρώγεται με το στόμα αλλά σίγουρα τρώγεται με τα μάτια ... Τι να κάνω κάποιες αγάπες δεν κόβονται με τίποτα !

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΣΗ - εντυπώσεις

,

Ότι και να πω απλά είναι λίγο και δεν μπορώ ούτε με λόγια ούτε με φωτογραφίες να σας μεταφέρω το κλίμα και τις εμπειρίες μου απο το 4ο Ορεινό φεστιβάλ Μουσικής που πήραμε μέρος με την ΟΤΕΚ ΕΠΑΣ ΡΟΔΟΥ απο την Πέμπτη 17/02 -21/02 στον Κόνταρη ποταμό των Λαέρμων της Νότιας Ρόδου . Μουσική , φαγητό , ποτό, βροχή , λάσπη , αέρας , κρύο , γέλια , πλάκες, κιθάρες , φωτιά .... Ίσως το δυσκολότερο project που έχω αναλάβει , αλλά και το ποιο διασκεδαστικό.










































Η τοποθεσία : στη μέση του πουθενά μεταξύ καμένης και ζωντανής φύσης .


Η αποστολή : να μαγειρέψουμε για τους εκδρομείς στη φύση σχεδόν με πρωτόγονα μέσα.
Το έργο : Να μάθεις να προσαρμόζεσαι κάτω απο όλες τις συνθήκες , να είσαι έτοιμος για κάθε δυσκολία και αναποδιά και να επιβιώσεις μακριά απο τον καναπέ σου .




Την πρώτη μέρα ολά πήγαν καλά , ο κόσμος ερχόταν σωρηδόν , είχε σχετικά καλό καιρό και την χαρήκαμε πολύ . Μετά ήρθαν τα δύσκολα , κρύο , αέρας και βροχή . Τόσο που έκανε τον ήδη δυσπρόσβαστο χωματόδρομο σχεδόν απροσπέλαστο Εμείς διανυκτερεύαμε στα κτήρια των κατασκηνώσεων της Μονής στο Θάρυ και έτσι ήταν πολύ ποιο ασφαλές και εύκολο .

Θέλω να ευχαριστήσω και απο δω την γλυκύτατη Αφροδίτη Πατούνα απο το σύλλογο ορεινού φεστιβάλ , που ήταν ο άνθρωπός μας , που άκουσε όλη μου την γκρίνια και ήταν εκεί για να μου δώσει λύση σε όλα !


Τον Μιχάλη Παρασκευά , υπεύθυνο για όλη την οργάνωση και την εκτέλεση του φεστιβάλ .

Τον καλό μου συνάδελφο Περικλή Κωνσταντινίδη , που πραγματικά με βοήθησε πολύ με την συνοδεία και την μεταφορά των μαθητών.

Τον διευθυντή μου κύριο Παναγιώτη Βαγενά , που με εμπιστεύεται, με στηρίζει και δεν μου λέει όχι ποτέ!

Τον ελληνικό στρατό και τους φίλους μου αξιωματικούς , και όσους βοήθησαν για την δύσκολη επιστροφή μας .

Τον Λευτέρη Τσαταλιό , που πραγματικά από το πουθενά ήρθε σαν δώρο Θεού να γίνει μέλος της ομάδας μας και να μας βοηθήσει σέ όλα , από τεχνικής και λειτουργικής πλευράς .

Όλο τους φίλους που γνωρίσαμε εκεί και περάσαμε 4 υπέροχες μέρες , αλλά τελευταίους και καλύτερους θέλω να ευχαριστήσω τους μαθητές του ΄Β και Ά μαγειρικού έτους που ήταν απλά ΆΨΟΓΟΙ και με έβγαλαν ασπροπρόσωπο :




Αγγέλου Βίκτορα ( Βίκτωωωωρ Θυμάσαι ???)
Ανδρεαδάκη Πόπη ( Πόπη γρήγορα στο stage )
Γεωργαλίδης Χρίστος ( ο αναπτήρας με έσωσε )
Βασιλάκη Ρίτσα ( Το ποίο κάλο παιδί )
Νικηφόρος Μάριος ( αχ αυτά τα καρότα )
Παντίδος Δημήτρης ( κάτι άκουσα για ένα μασάζ)
Πετρίδης Λευτέρης ( τρέμε μπάρμπα Στάθη μπροστά του )
Πολίτη Κατερίνα ( υπεύθυνη προίκας - επικοινωνίας με Ά ετης και διασκέδασης μας με κιθάρα )
Σαβίου Βαγγελιώ ( Βαγγελιώ καφέεεεεε)
Σεγκούνας Χριστομανώλης ( μήπως έχεις ακόμα ζάχαρη στο στόμα ;)
Τσιλιγιάννη Μαρία ( αναβάτρια - μηχανόβια , καλός λεμονοστύφτης )

και τα αστεράκια του πρώτου έτους που δυστυχώς δεν είχαμε πολύ χρόνο στη διάθεση μας

Αυγενικός Αλέξανδρος, Γαλανός Βασίλης , Δεδεθάτος Μανώλης , Μαρκεσίνη Αγγελική ,
Μπαρδλανης Πέτρος, Χατζηνικόλας Γιώργος, Σομιακού Τσαμπίκα, Σταυριανός Βασίλης , Χατζηπαναγίωτης Διονύσης , Χατζηβάσιλας Νίκος.

και του χρόνου με υγεία!

miniature food!

Μοιάζουν με αληθινά αλλά δεν είναι!

Τα έφτιαξα πρώτη φορά με πολυμερικό πηλό! Δεν το γνώριζα το υλικό , η εξπέρ του θέματος Ανθούλα με βοήθησε πολύ και την ευχαριστώ θερμά! Η Ανθούλα έχει ένα λαχταριστό μπλόγκ με μικρές γλυκιές δημιουργίες - κοσμήματα, που αξίζει να ρίξετε μια ματιά! ( τα δικά μου είναι πρώτη δημοτικού σε σχέση με της μαστόρισας Ανθούλας )



Εγώ πάντως έχω ξετρελαθεί με το καινούριο μου παιχνίδι ... Όταν αγαπάς να μαγειρεύεις άλλωστε, το αγαπάς σε όλες του τις μορφές, ακόμα και στη miniature version του! Καλό magiro Σαββατοκύριακο :)


*** και τα πιάτα είναι hand made απο τη νέα μου συλλογή .... χα χα χα !

3 roses

soap carving.... Bright Rose

χταποδάκι λιαστό...

...δεν θέλω να το μαγειρέψω, θέλω να το φάω!!!

My Soap Carving... Thai Style!

< name="Generator" content="Microsoft Word rel="themeData" href="file:///C:%5CUsers%5C2A98%7E1%5CAppData%5CLocal%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx">

My brand new knowledge... Just Thai....
A big thanks to my master teacher Knun Pinmanee!